Засварчин Ле Ван Донг: Өөрийнхөө сурч чадаагүй сургуульд хүүгээ сургахын төлөө ажиллаж байна

2006 оноос эхлэн автомашин засаж эхэлсэн Вьетнам улсын иргэн Ле Ван Донг анх 2011 онд Монгол улсад ажиллахаар иржээ. 10 настайдаа ээжийгээ алдаж хоёр дүүгээ сургахын тулд сургуулиа орхисон түүний мөрөөдөл нь өөрийн сурч чадаагүй их сургуульд хүүгээ сургах ажээ. Түүнийхээ төлөө тэрбээр Да хүрээ авто захын ойролцоо өөрийн Вьетнам засварын газраа нээн ажиллуулж байна.

Ле Ван Донг гурван хүүхэдтэй. Отгон хүүхэд нь одоо гурван сартай бөгөөд тэрбээр харж амжаагүй яваа. Удахгүй эх орноо зорих гэж буй түүний туйлын хүсэл нь шинэ хүнээ харах. "Монголчууд Солонгос улсыг зорьж ажил хийдэг. Түүнтэй ижил, ажил хийж амьдралаа сайжруулах гэсэн Вьетнам хүн. Надад өөр муу бодол байхгүй. Сайн бодол л байгаа" гэж ярих түүнтэй цөөн хором ярилцлаа.

-Та Монголыг яагаад зорьж ирэх болов?

-Би 2011 онд анх Монголд ирээд 2018 онд нутаг буцсан. Улмаар 2024 онд ахин ирээд нэг жил таван сар болж байна. Ирсэн шалтгаан нь гэвэл энд ажил сайн. Вьетнам улсад байснаас их мөнгө олж болдог. Амьдралаа сайжруулах боломж энд байна.

-Нэг жил орчим ажил хийгээд нутагтаа оччихоод эргээд ирдэг юм уу?

-Би нэг жил болоод л Вьетнам явна. Тэнд нэг хоёр сар болоод эргэж ирдэг. Вьетнамд очоод бас машин засах ажил хийдэг. Монголд ирэхээс өмнө би цамц, өмд зардаг байсан. Одоо машин л засаж байна даа.

-Олсон мөнгөнийхөө тодорхой хувийг гэр бүлдээ зориулдаг байх. Гэр бүлийнхээ тухай яриач?

-Эхнэр, хүүхдүүддээ мөнгө явуулна. Би эхнэр гурван хүүхэдтэй.

-Монгол найзууд олон бий юу?

-Зөндөө Монгол найз байна. Должинсүрэн... Өөр зөндөө бий. Бямбаа ах, Хуягаа ах. Баяраа, машины хүн гээд л... Би вьетнам хүн Монголд ирээд машин засаж байна. Монголчууд бас Солонгос улсад очиж ажиллаж байгаатай адилхан гэсэн үг. Надад муу бодол байхгүй. Сайн бодол байгаа.

-Вьетнамд амьдрал хүнд байсан учир Монголыг зорьж ирсэн үү?

-10 настай байхад миний ээж байхгүй болсон. Би хоёр дүү, хоёр ахтай. Дүү нараа сургахын тулд би сургуулиа хаяж ажил хийж эхэлсэн. Багаасаа хар бор ажил хийж сурсан. Монголд ирж ажиллах нь хүүхдүүдээ сайн сургуульд сургах боломж учраас ажиллаж байна.

-Таны зорилго өөрийн сурж чадаагүй сургуульд хүүхдүүдээ сургах байх нь. Түүний төлөө эх орон, гэр бүлээсээ хол ажиллаж байгаа юм байна?

-Би энд ажиллавал миний хүү хамгийн том сургуульд сурч чадна. Түүнд нь би дотроо маш их баярлаж байгаа. Тиймээс би хүүдээ хамгийн том сургууульд сурах мөнгийг нь өгнө. Миний чадаагүй зүйлийг хүү маань чадах болно.

-Гэр бүлээ мэдээж санаж байгаа байх. Удахгүй очих гэж байгаа юм байна?

-Санаж байна. Гэр бүлээ маш их санаж байна. Гурван хүүхэд, эхнэр, аавыгаа санана. Миний зургаа, долоон настай охин байгаа. Түүнтэйгээ дандаа утсаар ярьдаг. Охин маань "аав юу хийж байна, ядарч байна уу, хоол хийсэн үү, би чамайг санаад байна аа" гэдэг.

-Таны аав юу гэж захидаг вэ? Аавыгаа баярлуулах юм сан гэж боддог байх?

-Миний аав одоо 68 настай. Аавтайгаа дандаа утсаар ярина. Миний аав "одоо надад юм хэрэггүй. Миний хүүгийн ажил сайн, мөнгө төгрөг сайн байвал тэгээд болно" гэдэг. "Дандаа намайг санаж байна. Сайн ажилла, амар, сайхан хоол ид" гэж хэлдэг. Гэр бүлдээ "аймар" хайртай шүү. Хайртай шүү гэж хэлмээр байна.

Б.АЗЖАРГАЛ

Өөрийн сэтгэгдлээ илэрхийл

Share Tweet