Сурвалжилга| "Оюутны байрандаа орсон эхний орой ганцаараа эвгүй санагдаад аав, ээж рүүгээ яриад уйлсан"

"Оюутны байрандаа ирээд хоёр л хонож байна. Эхний орой аав, ээж рүүгээ "Би энд байж чадахгүй" гээд уйлсан. Гэрээсээ хол, шинэ орчинд дасахгүй аав ээжийгээ санаад уйлаад ярьсан нь тэр л дээ. Тухайн үед өрөөндөө ганцаараа байсан болоод ч тэр үү "эвгүй" байсан. Одоо бол өрөөндөө дөрвүүлээ болчихсон сэтгэл санаа ч дажгүй гэрээс ирсэн боорцгоо хувааж идээд л байж байна" гэж ярих түүнийг Г.Адъяадолгор гэдэг.

Тэрбээр энэ жил МУБИС-ийн Багшийн сургуульд сурахаар Өвөрхангай аймгийн Нарийнтээл сумаас ирээд нэг сар болжээ. Хоёр хоногийн өмнөөс түүний хичээл танхимаар орж эхэлсэн бөгөөд Г.Адъяадолгор оюутны байрандаа ороод удаагүй байгаа аж. Түүний өрөөний зүүн, баруун талд хоёр давхар төмөр ор, нэг ширээ, хувцасны дөрвөн чемдонаас өөр эд хогшил үгүй.

Хоёр хоногийн өмнөхөн танилцсан Багшийн сургуулийн дөрвөн оюутан хэдийнээ найзууд болжээ. Өвөрхангай, Ховд, Дорноговь, Хөвсгөл аймгуудаас бага ангийн багш болох нэг зорилготой ирсэн тэд "алга дарам" өрөөндөө тал талаас цугласан нь энэ юм. Танилцаад ердөө 48 цаг болсон тэдний гал тогоо нэг. Гэрээсээ ирсэн боорцгоо хувааж иднэ, хамтдаа хичээлдээ явах гэх мэт хамтдаа өнгөрүүлэх цаг хугацаа олон. Өдгөө тэд гэрээ санаж нулимс унагасан нэгнээ аргадаж, нэг "өрх" болжээ.

-Ээжийг Өвөрхангай явах автобусанд суулгаж өгөөд наашаа ирэхдээ зөндөө уйлсан-

Энэ тухай Г.Адъяадолгор " Оюутны байр маань төсөөлж байснаас тэс өөр байсан. Өмнө нь дотуур байр гэж сонсож байснаас дотор ямар амьдрал өрнөдгийг нь огт мэдэхгүй ирсэн. Гэрээс минь асар ялгаатай орчин угтсан, өрөөгөө ч олохгүй хэсэг явсан учраас хэцүү санагдсан. Аав ээж рүүгээ уйлж хүртэл залгасан. Одоо орчиндоо дасаад эвээ олох шинжтэй тайвшраад байж байна. Тайвшрахад минь өрөөний найзууд их дэм болсон.

-Анх удаа гэрээсээ хол олон хоногоор амьдрах, оюутан болж хүн хөл ихтэй хотод ирэхэд ямар байна вэ?

-Өөрсдөө хоолоо хийхээс л эхэлнэ. Ариун цэврийн цаас хүртэл дуусдаг юм байна гэдгийг энд ирээд л мэдэж байх жишээний. Гэртээ байхдаа аж ахуйн хэрэглээний зүйлд огт санаа зовдоггүй дэлгүүр гараад л өвөө, ээжийн мөнгөөр авчихдаг байсан. Одоо бол бүх зүйлийг өөрөө гар бие оролцож байж л зохицуулна. Бид дөрвийн гал тогоо нэг. Оюутны байрны нэгдсэн гал тогоонд ээлжээр хоолоо хийдэг юм байна. Цэвэрлэгээний материал, өрөөгөө тохижуулахаас эхлээд хэрэгтэй зүйлс олон бий. Манай өрөөнийхөн мөнгөө нийлүүлээд цэвэрлэгээний хэрэгслээ хамтдаа авсан. Арай хэмнэлттэй байдаг юм. Ээж, аав мөнгөнд санаа зовох хэрэггүй, онц сур гэж захисан л даа. Гэхдээ санаа зовохгүй байж чадахгүй л байна. Гэртээ байхдаа хамаагүй л зүйлд мөнгө үрдэг байсан бол энд ирээд дэлгүүрээс хамгийн хямд үнэтэйг нь сонгодог болсон. Энэ мэт урьд өмнө тулгарч байгаагүй асуудалтай нүүр тулж л байна.

-Гэрээ санах, гэр бүлээ үгүйлэх юм уу?

-Ээж намайг оюутны байранд оруулж өгсөн юм. Би ээжийг Өвөрхангайн автобусанд суулгаж өгөөд наашаа ирэх замдаа их удаан уйлсан. Ээж байхгүй хэцүү санагдаад нулимс тогтож өгөөгүй. Би өвөөтэйгөө амьдардаг, олон дүүтэй айлын том. Өвөөгөө санаж уйлна, дүү нараа санана. Энд ирээд олон уйлсан даа.

-Өвөө нь, аав ээж нь юу гэж байх юм?

-"Миний охин зорилготой очсон. Зорилгоо биелүүлж сайн багш болно оо" гэж зоригжуулдаг. Оюутан болсон учраас биеэ дааж асуудлыг өөрөө шийдэх хэрэгтэй. Даваад гарна гэдэгтээ итгэлтэй байгаа.

"Манай гэрээс боорцог явуулсан байна лээ. Намайг өлсөж байгаа гэж бодсон байх. Өрөөний найзуудтайгаа хамт идээд дуусах дөхөж байгаа. Өглөө хичээлдээ явахдаа цайтай хамт идчихээд явдаг. Одоохондоо мөнгөтэй, өлсөхгүй л байна. Цаашдаа өлсөж магадагүй л байх" хэмээн ярих түүнийг З.Номин-Эрдэнэ гэдэг. Тэрбээр багш болохоор Ховд аймгаас хотод ирээд буй нь энэ. Олон дүүтэй, хүүхдэд хайртай учраас багш мэргэжлийг сонгожээ.

З.Номин-Эрдэнэ бусадтай нээлттэй ярилцаж чаддаг тул их сургуулийн ангийн олон найзтай болж, өрөөнийхөө хэдтэй ч хурдан дотносож амжжээ. Энэ тухай тэрбээр "Бид бүгд хөдөөнөөс ирсэн болохоор бие биеэ сайн ойлгодог. Нэг нь ямар нэгэн зүйлээ мартвал нөгөө нь сануулна. Хоолоо хуваагаад идчихнэ. Бие биедээ дэмтэй тустай л аж төрж байна. Оюутны байранд усанд орох нь жаахан хүндрэлтэй. Гэртээ бараг өдөр бүр усанд ордог байсан бол энд долоо хоногт хоёр удаа л орох боломжтой. Давхраар нь усанд орох хуваарь гаргачихсан байдаг юм байна.

Үсээ ойр ойрхон угаах боломж бага юм шиг ээ. Аргагүйн эрхэнд угаалтуурт үсээ угаасан. Гал тогоо нь нэг учраас хоолоо хийхдээ хүлээх зэрэг асуудал гардаг. Гэхдээ одоо яах вэ, аргалаад л дасан зохицох байх. Жаахан хугацаа хэрэгтэй л юм байна. Ер нь оюутан болно гэдэг нь өөрийгөө мэдэж эхлэхийг хэлдэг юм шиг ээ. Амьдралынхаа нэгэн том алхмыг хийж байгаа юм шиг санагдлаа" гэв.

Өөрийн сэтгэгдлээ илэрхийл

Share Tweet