Анхаарч хайхрахаа тооцоолж байж, амь төрүүлье

Өдөр өнжилгүй дуулдах бага насны хүүхдийн эрсдэлд орсон, амь насаа алдсан харамсалтай тохиолдлууд...

Зөвхөн сүүлийн долоо хоногт хоёрдугаар ангид сурдаг долоон настай хүү хойд эцэгтэйгээ мотоциклоор явж байгаад амиа алдав. Ээж нь хот явахдаа хүүгээ өөрийн ахдаа үлдээсэн ч ямар нэгэн сэжмээр талийгаач хойд эцэг гэх хүнтэй хамт явж. Ингээд тэр амиа алдсан. Хэргийн газар жаал хүүг гарыг нь зөрүүлэн ёс төдий үйлдэж орхисон нь, эрлийн ажиллагааны үеэр тухайн газрыг эргэж яваад баригдсан нь энэ хэрэг санаатай гэдгийг илтгэх болов уу.

Үүнээс гурав хоногийн дараа амралтын өдөр 5 настай хүү арван давхраас цонхоор унаж амиа алдсан. Харин өчигдөр 4, 7 настай эгч дүүс гэртээ цоожлуулж үлдсэн байхдаа есөн давхраас унаж, амь насаа алджээ.

Энэ бүхнээс хэдхэн хоногийн өмнө гурван жаахан амь ээжтэйгээ хамт угаартаад хорвоогийн мөнх бусыг үзүүлсэн билээ. Зүрх түгшээж сэтгэл сэрхийлгэм эдгээр тохиолдлуудаас санамж, сэрэмж авахгүй нэмээд л хүүхэд эрсдээд байгаа нь хамгийн харуусалтай.

Маш энгийнээр ойлгоход хот руу хүүгээ орхиод явахгүй байхад, хаалгаа цоожлохын оронд цонхондоо хаалт хийж, тагтаар хүүхэд гарахгүй байх нөхцөлийг бүрдүүлчихэд, жаахан л анхаарчихсан бол өнөөдөр энэ бяцхан үрс цэцэрлэг, сургуульдаа шулагнаад л явж байх байлаа.

Хүүхэдтэй байна гэдэг тээж төрүүлээд гэрт байрлуулж, хувцас өмсгөж, хоол идүүлэхэд л болчихдог зүйл биш. Тэднийг цаг тутам хамгаалж, анхаарч, хайрлаж, элдэв муу зүйл, эрсдэлээс сэргийлж байж бид эцэг, эх байх үүргээ биелүүлнэ. Гэвч өнөөдөр үл хайхрах хүчирхийллийн чимээгүй сүүдэр дор өч төчнөөнөөрөө амиа алдаж байгаа нь аймшигтай. Анхаарч, хамгаалж, хайхарч чадах эсэхээ тооцоолж байж амь төрүүлдэг баймаар...

Б.ХАШ-ИЛД

Өөрийн сэтгэгдлээ илэрхийл

Share Tweet